آب و آتش

این روزها همه اش دارم با این و آن در باره فتوای آیت الله بیات زنجانی حرف می زنم . من توان جسمی روزه را ندارم و پزشکان مرا از آن معاف کرده اند اما فتوای ایشان در باره امکان نوشیدن آب برای آنها که دچار عسر و حرج می شوند مایه خوشحالی ام شد ولی هرچه به دوستان وآشنایان می گویم با آن که استقبال می کنند و خوششان می آید ولی ترجیح می دهند ساعتها بخوابند وروزهافلج باشند تا به این فتوا عمل کنند . دارم فکر می کنم ما چقدر خشکه مقدسیم و چطور می توانیم کاسه داغ تر از آش باشیم ؟!!